Πρέπει να ήμουν 12 ή 13 όταν είδα για πρώτη φορά γυμνό αντρικό σώμα στην τηλεόραση. Στην ασπρόμαυρη τότε τηλεόραση (έγχρωμες υπήρχαν, αλλά δεν υπήρχαν τα λεφτά)...
Ήταν μια διαφήμιση με αντρικά εσώρουχα, ελληνικής κατασκευής... Και ακόμα θυμάμαι την ανατριχίλα, την ταχυκαρδία...
Κάποια στιγμή, κάπου στο βάθος δεξιά στην οθόνη φαινόταν ένα αντρικό γυμνό κορμί... Χωρίς λεπτομέρειες, εννοείται... Θυμάμαι ακόμα τις ώρες που περνούσα στην τηλεόραση περιμένοντας να τελειώσουν οι εκπομπές για να αρχίσουν οι διαφημίσεις, ήταν κάτι στο οποίο δεν μπορούσα να αντισταθώ...
Η ευκολία με την οποία αναρτούνται γυμνές φωτό με σοκάρει... Ένα απλό registration και όλα είναι έυκολα... Ένα κινητό, μια ψηφιακή ή μια web camera και το πουλι σου είναι αναρτημένο...
Οι νέοι Porn star είμαστε εγώ και εσύ... Και αν το μάτι έχει κορεστεί (βασική αρχή του ηδονοβλεψία) υπάρχουν και τα video... Μαγνητοσκοπημένα ή και ζωντανά... Για να μπεις στο xtube δεν θέλει καν εγγραφή...
Δε κρίνω, δεν αξιολογώ... Διαπιστώνω... gaydar, dudesnude, gayromeo, xtube, youtube, webcamnow...
Το μάτι δεν χορταίνει ποτέ... Και η πορνογραφία είναι καταστολή, το ξέρουμε αυτό, έτσι;
(p.s. όλες οι φωτό είναι από profil... την δικιά μου δεν την ανέβασα εδώ...)
Υπάρχει μια απίστευτη διασκευή του all is loneliness από τον anthony... Ανεπίσημη κυκλοφορία, από αυτές που κατεβάζεις άμα δεν σου φτάνουν οι 3 δίσκοι του... Βρήκα μόνο μια μικρή version του original στο youtube
Πάω να κοιμηθώ... Το πρώτο σκ στο νησί μετά τα χριστούγεννα... Κυριακή βράδυ... Και απλά έχω την ανάγκη ένα βλέμμα να σταματήσει πάνω μου...
Δεν μιλάω για έρωτα, δεν μιλάω για σχέση, δεν μιλάω για εκείνο το όνειρο κάποια στιγμή να κοιμάμαι και ξυπνάω με τον ίδιο άνθρωπο...
Μιλάω για το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. Να βγεις μια βόλτα στο δρόμο και να πέσει ένα βλέμμα πάνω σου, και να σταματήσει εκεί, πάνω σου.
Πρωτοχρονιά, με τον κολλητό μου σε ένα από τα γνωστά gay κωλάδικα στο γκαζοχώρι... Με το που μπαίνω τον βλέπω και το βήμα μου αργεί καθώς περνάω από μπροστά του... Μακράν η πιο ερωτεύσιμη φάτσα, και γαμώ τα τεκνά για να το πω στην καθαρεύουσα. Και προφανώς πιστεύει το ίδιο για μένα, καθώς γύρισα σπίτι στις 9μιση.
Βαρέθηκα την απόσταση, βαρέθηκα τα αεροπλάνα, τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, βαρέθηκα και τους μαλάκες τους παντρεμένους εδώ που επιμένουν να μου στέλνουν μηνύματα στο νταρ...
Βαρέθηκα και κουράστηκα, και βαρέθηκα να το κουβεντιάζω, και να το γράφω, και να το σκέφτομαι...