New Weird America - Freak Folk

---

New Weird America [βλέπε wikipedia] λέγεται ένα νέο κίνημα από καλλιτέχνες στην αμερική, με προεξέχοντα τον Devendra Banhart, την Joanna Newsom, τον Antony Hegarty, τις Cocorosie...

Εκλεκτικές συγγένειες...
O Banhart τραγουδάει με τον Gael Garcia Bernal,
ο Banhart κάνει δίσκο με την Jana Hunter,
γράφει τραγούδι για τις Cocorosie
στον ίδιο δίσκο τραγουδάει ο Αntony,
στον δίσκο του Antony συμμετέχει ο Rufus,
ο Antony γράφει ένα τραγούδι με την Joan As a Policewoman, κλπ κλπ

Μάζεψα μερικά τραγούδια, τα zipαρα, τα ανέβασα στο rapidshare....

{το Link στα comments}

Καλή ακρόαση

nightmare

---

Είχε προηγηθεί τηλεφώνημα μιάσιμης ώρας που κατέληξε στο να του εξηγώ ότι δεν κάνει αυτός κάποιο λάθος... Ότι το πρόβλημα είναι στους ρόλους. Έχουμε λάθος ρόλους... Εγώ είμαι ερωτευμένος και αυτός όχι...

Και μετά ήρθε στο νησί... Για τέσσερεις μέρες... Στο σπίτι μου, στο κρεβάτι μου, στην αγκαλιά μου... Του ζήτησα να μείνει ένα βράδυ παραπάνω, μου ζήτησε να κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι...

Τον πήγα στο αεροδρόμιο, ξύπνησα αξημέρωτα, γύρισα και είδα όνειρο

Είμαι στη τουαλέττα, πρωί, πάω να κατουρήσω, και το πουλί μου είναι πρησμένο, και υπάρχει αίμα... Αίμα βαθύ κόκκινο, πυχτό βγαίνει από το πετσάκι, δεν είναι πληγή, είναι αιμοραγία με βαθύ κόκκινο πυχτό αίμα...

τα τριαντάφυλλα στον κήπο άνθησαν, και θυμάμαι που του τα έβαζα σε έναν φάκελο και του τα έστελνα...

ο antony είναι δικός του, και αυτό το τραγούδι πάντα θα μου τον θυμίζει...

snapshots

---

στον ηλεκτρικό από πειραιά για για σταθμό λαρίσης:
Μια απίστευτη ξανθιά, με μπότα και βλαχοτρέντυ γυαλιά τζάκι Ο, στέλνει μήνυμα δίπλα μου. "Καλημέρα έρωτά μου"...

στο τρένο για σαλονίκη, μια κυρία δίπλα μου διαβάζει με προσήλωση ένα βιβλίο, και κάνει αυτό που κάνω και εγώ όταν αφομοιώνω νέα γνώση. Σταματάει και αναλογίζεται αυτά που διαβάζει. Εγώ διαβάζω για τις εισακτέες ενός μεταπτυχιακού, αυτή διαβάζει ένα χριστιανικό βιβλίο, και η λεπτομέρεια που τσακίζει: έχει έναν σελιδοδείκτη με την εικόνα του χριστού...

στο πάρκο των σκύλων, γνωρίζω ένα παιδί στα 26. "Εσύ τί κάνεις"; ρωτάω. "Δουλέυω, προσπαθώ να επιβιώσω". Δεν ρωτάω τίποτα άλλο μετά...

Η ναβαρίνου ήταν πολύ όμορφη χθες, νεα παιδιά με μαλλιά και περιέργα t-shirt, στην παραλία κατέβηκε η μισή πόλη και έκανε βόλτα, κάθονταν στα παγκάκια και στα γρασίδια, και αισθάνομαι ότι εδώ δεν είμαι ξένος....

beautiful boyz

---

όταν ανακαλύπτω ένα τέτοιο τραγούδι όλα σταματάνε για λίγο γύρω μου...

Cocorosie & Antony

H Anne Clark στην ελλάδα

---

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008 στη Θεσσαλονίκη (Principal Club Theater)
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα (Gagarin 205)

Eισιτήρια προς 30 euro θα προπωλούνται από την επόμενη εβδομάδα (5 Μαρτίου) στα Ticket House και στο www.ticketpro.gr

Γνώρισα την μουσική της πριν από πέντε περίπου χρόνια... Είχα τελειώσει τον στρατό, είχα χωρίσει από τον πρώτο μου έρωτα, και ένας dj στο stretto μου έγραψε το hopeless cases... Έτσι, μακρυά από το κίνημα του new wave, μακρυά από την εφήμερη δημοτικότητά της, την γνώρισα, εγώ και αυτή φτιάξαμε έναν δικό μας κόσμο, όπου αυτή τραγουδούσε ή απήγγειλε και εγώ την λάτρευα...

Όταν ακούω τη μουσική της είμαι σε επικοινωνία με το είναι μου...
Νιώθω το πάθος στην λονδρέζικη προφορά της, παθιάζομαι να καταλάβω τις λέξεις γιατί αισθάνομαι ότι μιλάνε μέσα μου...

Το Now, το Our Darkness, το Power Game...

The Last Emotion

Αυτό το τραγούδι αισθάνομαι ότι είναι δικό μου, επειδή απλά κανείς δεν νομίζω να το έχει αγαπήσει τόσο