άλλο

---

άλλο eurovision

άλλο joy division

time to go...

---

Απο του χρόνου οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις με οδηγούν στην αθήνα

17 χρόνια στο μέρος που γεννήθηκα
9 χρονια στη θεσσαλονικη
1 χρονος στο άμστερνταμ
1 χρονο φανταρος
3 χρονια στο νησί

και τώρα αθήνα...

η αθήνα με ελκύει και με τρομάζει ταυτόχρονα

έχω πάρει το τρένο από καλλιθέα, και μετά μετρό για ομόνοια, εργάσιμη μέρα, χιλιάδες κόσμος περνάει μπροστά από τα μάτια μου, όλοι βιαστικοί, όλοι αγχωμένοι, χιλιάδες πρόσωπα, ζωές, άνθρωποι, περνούν μπροστά από τα μάτια μου, και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι είμαι ένας μέσα στα τέσσερα- πέντε εκαττομύρια που περιφέρουν το σαρκίο τους σε αυτό το μικρό κομμάτι γης. ...Και αυτό με εκανε να αισθανθώ πολύ ασήμαντο...

Θα δούμε...

Σε δυο βδομάδες δίνω εξετάσεις για το μεταπτυχιακό...

Όταν τελειώσω αυτό το ποστ θα πάω για μπάνιο... όταν με λούζει το φως νιώθω όμορφα, νιώθω η ζέστη να πλυμμηρίζει το μέσα μου....

New Weird America - Freak Folk

---

New Weird America [βλέπε wikipedia] λέγεται ένα νέο κίνημα από καλλιτέχνες στην αμερική, με προεξέχοντα τον Devendra Banhart, την Joanna Newsom, τον Antony Hegarty, τις Cocorosie...

Εκλεκτικές συγγένειες...
O Banhart τραγουδάει με τον Gael Garcia Bernal,
ο Banhart κάνει δίσκο με την Jana Hunter,
γράφει τραγούδι για τις Cocorosie
στον ίδιο δίσκο τραγουδάει ο Αntony,
στον δίσκο του Antony συμμετέχει ο Rufus,
ο Antony γράφει ένα τραγούδι με την Joan As a Policewoman, κλπ κλπ

Μάζεψα μερικά τραγούδια, τα zipαρα, τα ανέβασα στο rapidshare....

{το Link στα comments}

Καλή ακρόαση

nightmare

---

Είχε προηγηθεί τηλεφώνημα μιάσιμης ώρας που κατέληξε στο να του εξηγώ ότι δεν κάνει αυτός κάποιο λάθος... Ότι το πρόβλημα είναι στους ρόλους. Έχουμε λάθος ρόλους... Εγώ είμαι ερωτευμένος και αυτός όχι...

Και μετά ήρθε στο νησί... Για τέσσερεις μέρες... Στο σπίτι μου, στο κρεβάτι μου, στην αγκαλιά μου... Του ζήτησα να μείνει ένα βράδυ παραπάνω, μου ζήτησε να κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι...

Τον πήγα στο αεροδρόμιο, ξύπνησα αξημέρωτα, γύρισα και είδα όνειρο

Είμαι στη τουαλέττα, πρωί, πάω να κατουρήσω, και το πουλί μου είναι πρησμένο, και υπάρχει αίμα... Αίμα βαθύ κόκκινο, πυχτό βγαίνει από το πετσάκι, δεν είναι πληγή, είναι αιμοραγία με βαθύ κόκκινο πυχτό αίμα...

τα τριαντάφυλλα στον κήπο άνθησαν, και θυμάμαι που του τα έβαζα σε έναν φάκελο και του τα έστελνα...

ο antony είναι δικός του, και αυτό το τραγούδι πάντα θα μου τον θυμίζει...

snapshots

---

στον ηλεκτρικό από πειραιά για για σταθμό λαρίσης:
Μια απίστευτη ξανθιά, με μπότα και βλαχοτρέντυ γυαλιά τζάκι Ο, στέλνει μήνυμα δίπλα μου. "Καλημέρα έρωτά μου"...

στο τρένο για σαλονίκη, μια κυρία δίπλα μου διαβάζει με προσήλωση ένα βιβλίο, και κάνει αυτό που κάνω και εγώ όταν αφομοιώνω νέα γνώση. Σταματάει και αναλογίζεται αυτά που διαβάζει. Εγώ διαβάζω για τις εισακτέες ενός μεταπτυχιακού, αυτή διαβάζει ένα χριστιανικό βιβλίο, και η λεπτομέρεια που τσακίζει: έχει έναν σελιδοδείκτη με την εικόνα του χριστού...

στο πάρκο των σκύλων, γνωρίζω ένα παιδί στα 26. "Εσύ τί κάνεις"; ρωτάω. "Δουλέυω, προσπαθώ να επιβιώσω". Δεν ρωτάω τίποτα άλλο μετά...

Η ναβαρίνου ήταν πολύ όμορφη χθες, νεα παιδιά με μαλλιά και περιέργα t-shirt, στην παραλία κατέβηκε η μισή πόλη και έκανε βόλτα, κάθονταν στα παγκάκια και στα γρασίδια, και αισθάνομαι ότι εδώ δεν είμαι ξένος....