Μερικά πράγματα σου παίρνει χρόνο να τα συνειδητοποιήσεις...
3 χρόνια. 3 ολόκληρα χρόνια
είχαμε έρθει 3 παιδιά ταυτόχρονα στα νησί και στη δουλειά μας φώναζαν "η αγία τριάς"...
τον πρώτο χρόνο έφυγε ο πρώτος, τον δεύτερο η δεύτερη, τον τρίτο εγώ.
με ρωτήσε κάποιος προχθές πως τα πέρασα στο νησί. δεν είχα απάντηση. ήθελα χρόνο να σκεφτώ. και βρήκα την απάντηση στα βιβλία που διαβάζω.
"στερητικό ερεθισμάτων" ήταν για μένα το νησί.
είμαι 31 χρόνων, δεν είμαι παντρεμένος, δεν έχω σταθερό σπίτι, ετοιμάζομαι να αλλάξω επάγγελμα, να ξανασπουδάσω, να τα πάρω τα πράγματα από την αρχή, και όταν βάζω μουσική στο μαγαζί που βάζω μουσική χορεύω μόνος μου... το αγαπημένο μου t-shirt έχει τον david bowie, και φοράω σκουλαρίκι. μου αρέσει να κάνω μπάνιο γυμνός, στις διακοπές κάνω free camping και είμαι ομοφυλόφιλος.
δεν υπάρχει χώρος για ανθρώπους σαν και εμένα σε μικρά μέρη. δεν χωράμε πουθενά.
το έχω ξαναπεί, το έχω ξαναγράψει...
σαν το kinder έκπληξη νιώθω εδώ. που κανείς δεν το περιμένει, και όταν το ανακαλύψει κανείς δεν ξέρει τί να το κάνει...
με κοιτάνε περίεργα, δεν είναι σύνδρομο καταδίωξης, αυτό το πέρασα... "Σε είχα προσέξει από το ντύσιμό σου", μου είχε πει ένα παιδί που πηδηχτήκαμε ένα βράδυ, "και είχα πει, ¨τί κάνει αυτός εδώ"?
το έχω αγαπήσει το νησί. στο κινητό μου έχω μια φωτογραφία της παραλίας μου. στα κλειδιά μου ένα μπρελόκ με το σχήμα του. στο αμαξι μου οι πινακίδες θα μου θυμίζουν πάντα τα 3 χρόνια εδώ...
και οι άνθρωποι... υπήρξα τυχερός. οι άνθρωποι μου φέρθηκαν καλά, και πολλοί από αυτούς θα μείνουν στη ζωή μου...
αυτά, "άλλο δεν μπορώ, τώρα να σταματήσουμε λίγο" που ψιθύριζε κάποτε η τσανακλίδου...
ευχαριστώ που διαβάσατε τις σκέψεις μου...
3 χρόνια. 3 ολόκληρα χρόνια
είχαμε έρθει 3 παιδιά ταυτόχρονα στα νησί και στη δουλειά μας φώναζαν "η αγία τριάς"...
τον πρώτο χρόνο έφυγε ο πρώτος, τον δεύτερο η δεύτερη, τον τρίτο εγώ.
με ρωτήσε κάποιος προχθές πως τα πέρασα στο νησί. δεν είχα απάντηση. ήθελα χρόνο να σκεφτώ. και βρήκα την απάντηση στα βιβλία που διαβάζω.
"στερητικό ερεθισμάτων" ήταν για μένα το νησί.
είμαι 31 χρόνων, δεν είμαι παντρεμένος, δεν έχω σταθερό σπίτι, ετοιμάζομαι να αλλάξω επάγγελμα, να ξανασπουδάσω, να τα πάρω τα πράγματα από την αρχή, και όταν βάζω μουσική στο μαγαζί που βάζω μουσική χορεύω μόνος μου... το αγαπημένο μου t-shirt έχει τον david bowie, και φοράω σκουλαρίκι. μου αρέσει να κάνω μπάνιο γυμνός, στις διακοπές κάνω free camping και είμαι ομοφυλόφιλος.
δεν υπάρχει χώρος για ανθρώπους σαν και εμένα σε μικρά μέρη. δεν χωράμε πουθενά.
το έχω ξαναπεί, το έχω ξαναγράψει...
σαν το kinder έκπληξη νιώθω εδώ. που κανείς δεν το περιμένει, και όταν το ανακαλύψει κανείς δεν ξέρει τί να το κάνει...
με κοιτάνε περίεργα, δεν είναι σύνδρομο καταδίωξης, αυτό το πέρασα... "Σε είχα προσέξει από το ντύσιμό σου", μου είχε πει ένα παιδί που πηδηχτήκαμε ένα βράδυ, "και είχα πει, ¨τί κάνει αυτός εδώ"?
το έχω αγαπήσει το νησί. στο κινητό μου έχω μια φωτογραφία της παραλίας μου. στα κλειδιά μου ένα μπρελόκ με το σχήμα του. στο αμαξι μου οι πινακίδες θα μου θυμίζουν πάντα τα 3 χρόνια εδώ...
και οι άνθρωποι... υπήρξα τυχερός. οι άνθρωποι μου φέρθηκαν καλά, και πολλοί από αυτούς θα μείνουν στη ζωή μου...
αυτά, "άλλο δεν μπορώ, τώρα να σταματήσουμε λίγο" που ψιθύριζε κάποτε η τσανακλίδου...
ευχαριστώ που διαβάσατε τις σκέψεις μου...
