κάπου εκεί στην ηλικία των 9 - 10...
ήρθαν τα πρώτα όνειρα με άντρες. Ξυπνούσα το πρωί και ήμουν αναστατωμένος, γιατί τα όνειρα έρχονταν και επανέρχονταν, και θυμάμαι τη στιγμή που κατάλαβα ότι αυτά τα όνειρα δεν είναι περιστασιακά, ότι μου αρέσουν οι άντρες, και αυτό με πόνεσε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τότε ήξερα ότι αυτό είναι κάτι κακό...
τόσο κακό που το έθαψα μέσα μου...
όταν προσπαθώ να περιγράψω τί θα πει να μην έχεις εφηβία, λέω πως απλά η πρώτη μου ονείρωξη, αυτό που ξυπνάς και είσαι λερωμένος, ήρθε όταν ήμουν τρίτη λυκείου... τόσο πολύ είχα θάψει την σεξουαλικότητά μου...
το πρώτο φιλί ήρθε στα 21...
και όλα αυτά τα φοιτητικά χρόνια πολεμάω, με τον εαυτό μου, τον εαυτό μου, δεν ξέρω τι...
με συντροφιά τα τραγούδια του χατζιδάκι με θυμάμαι να παλεύω ανομολόγητα κάτι που δεν μπορούσα ούτε καν να ορίσω.
το πρώτο σεξ ήρθε στα 23...
μαζί με φοβίες για το aids, και με μια σύγκρουση δύο ταυτοτήτων που αισθανόμουνα ως ασύμβατες. Άντρας και αδερφή. Και που δεν ήθελα να χάσω καμία από τις δύο.
Αν έχανα την πρώτη θα πρόδιδα τον πατέρα μου
Αν έχανα την δεύτερη θα πρόδιδα τον εαυτό μου...
γύρω στα 24 μου...
δουλεύω σε ένα ιντερνετ καφέ, και είναι η κολλητή μου μαζί μου, και ένα παιδί χαριτωμενο και εμφανώς ομοφυλόφιλο έρχεται να πληρώσει.
"Σταμάτα να έχεις τόσο ξινισμένη φάτσα όταν σε πλησιάζει κάποια αδερφή. Έχεις πρόβλημα", μου λέει...
γύρω στα 25...
καταβαίνουμε με τον Νικολά το Ναυαρίνο, γάλλος φοιτητής αυτός, με περνά 7 χρονάκια...
Περνάει το χέρι του στον ώμο μου.
Του εξηγώ ότι αυτός είναι ξένος αλλά εγώ είμαι από εδώ. Χαλιέται
φέτος το καλοκαίρι...
Είμαι με τον Κ. στην ακαδημίας, περιμένουμε να παρει το νυχτερινό λεωφορείο για το σπίτι του. Μου χαϊδεύει το αυτί. Περνούν αυτοκίνητα και μας κοιτάνε.
"Μην το κάνεις αυτό, του λέω"
Ομοφοβία...
Μέσα μου
ήρθαν τα πρώτα όνειρα με άντρες. Ξυπνούσα το πρωί και ήμουν αναστατωμένος, γιατί τα όνειρα έρχονταν και επανέρχονταν, και θυμάμαι τη στιγμή που κατάλαβα ότι αυτά τα όνειρα δεν είναι περιστασιακά, ότι μου αρέσουν οι άντρες, και αυτό με πόνεσε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τότε ήξερα ότι αυτό είναι κάτι κακό...
τόσο κακό που το έθαψα μέσα μου...
όταν προσπαθώ να περιγράψω τί θα πει να μην έχεις εφηβία, λέω πως απλά η πρώτη μου ονείρωξη, αυτό που ξυπνάς και είσαι λερωμένος, ήρθε όταν ήμουν τρίτη λυκείου... τόσο πολύ είχα θάψει την σεξουαλικότητά μου...
το πρώτο φιλί ήρθε στα 21...
και όλα αυτά τα φοιτητικά χρόνια πολεμάω, με τον εαυτό μου, τον εαυτό μου, δεν ξέρω τι...
με συντροφιά τα τραγούδια του χατζιδάκι με θυμάμαι να παλεύω ανομολόγητα κάτι που δεν μπορούσα ούτε καν να ορίσω.
το πρώτο σεξ ήρθε στα 23...
μαζί με φοβίες για το aids, και με μια σύγκρουση δύο ταυτοτήτων που αισθανόμουνα ως ασύμβατες. Άντρας και αδερφή. Και που δεν ήθελα να χάσω καμία από τις δύο.
Αν έχανα την πρώτη θα πρόδιδα τον πατέρα μου
Αν έχανα την δεύτερη θα πρόδιδα τον εαυτό μου...
γύρω στα 24 μου...
δουλεύω σε ένα ιντερνετ καφέ, και είναι η κολλητή μου μαζί μου, και ένα παιδί χαριτωμενο και εμφανώς ομοφυλόφιλο έρχεται να πληρώσει.
"Σταμάτα να έχεις τόσο ξινισμένη φάτσα όταν σε πλησιάζει κάποια αδερφή. Έχεις πρόβλημα", μου λέει...
γύρω στα 25...
καταβαίνουμε με τον Νικολά το Ναυαρίνο, γάλλος φοιτητής αυτός, με περνά 7 χρονάκια...
Περνάει το χέρι του στον ώμο μου.
Του εξηγώ ότι αυτός είναι ξένος αλλά εγώ είμαι από εδώ. Χαλιέται
φέτος το καλοκαίρι...
Είμαι με τον Κ. στην ακαδημίας, περιμένουμε να παρει το νυχτερινό λεωφορείο για το σπίτι του. Μου χαϊδεύει το αυτί. Περνούν αυτοκίνητα και μας κοιτάνε.
"Μην το κάνεις αυτό, του λέω"
Ομοφοβία...
Μέσα μου
