i'm so sorry

---

Morrissey - Suedehead

plugged party

---

στην πρίζα

πάρτυ λέμε...
στο στέκι μεταναστών, στην Τσαμαδού, το σάββατο το βράδυ

λάχανα

---

ήρθες σπίτι μου και έμεινες 3 μήνες... μου είπες ένα βράδυ πως αυτό που νιώθεις μαζί μου δεν το έχεις ξανανίωσει ποτέ. τρόμαξα. την άλλη μέρα χωρίσαμε...

συναντηθήκαμε τυχαία. σου έδωσα ένα φιλί και θημήθηκες τον πρώην σου. χάθηκες μισό χειμώνα. βρεθήκαμε σε μια διαδήλωση. περάσαμε το βράδυ με τους φίλους μου. μαλλον σου ήρθε μιαν άλλη ανάμηνηση γιατί χάθηκες.

ήρθες για ένα σεξ, και μετά από μερικές μέρες μου ζητούσες να σου δείξω φωτογραφίες μου. μετά είχες κάτι δικά σου, δεν έχει να κάνει με εμένα, θέλεις να μείνεις λίγο μόνος. στο νετ το γυμνό κορμί σου έλεγε άλλα. με πήρες 3 μήνες μετά, να πάρω όποτε θέλω, να πάρω. σε είδα τις προάλλες αλλά δεν σε φώναξα.

βγήκαμε για μια μπύρα, είπες έναν τύπο αλβανόφατσα και κάτι έσφιξε μέσα μου. με είδες σε ένα λεσβιάδικο και έκανες ότι δεν με είδες. μάλλον είμαι "ο μαλάκας".

σε είδα στη συνέλευση, σου έδωσα ένα φιλί, μετά ρώτησα το όνομά σου. ανταλλάξαμε τηλέφωνα όταν βρεθήκαμε σε απέναντι τραπέζια σε ένα πλακόστρωτο. στο μήνυμά σου απάντησες ότι έχεις πολύ δουλειά...

όλη η λαγνεία του κόσμου....

nobody has to know, spain

---

Τις νυχτες είναι που πλησιαζω πιο πολύ τον εαυτό μου...

Που ακούω ένα τραγούδι παλιό, αγαπημένο, που αγγίζει χορδές μου με τον τρόπο που μόνο η μουσική μπορεί να κάνει...

Και καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα για μια στάση.
Θυμάμαι τόσο εντόνα αυτό που είχε πει ο Τένεσι Γοουίλιαμς
"Η συνήθεια είναι μισό θάνατος".

Πρέπει να σταματήσω, να κατέβω από τον πλανήτη μου, να με δω από πάνω, και να θυμηθώ τί είναι αυτό που πραγματικά θέλω, γιατί η αλήθεια είναι πως το ξεχνάω...

Είναι τόσο χαζό, αλλά παρόλο που ξέρω ποιος είμαι, τί θέλω, το ξεχνάω συχνά, γιατι η συνήθεια είναι ύπουλο πράγμα.
Μαθημένες αντιδράσεις και συμπεριφορές με ορίζουν,
και την πατάω ξανά και ξανά, τα ίδια λάθη, οι ίδιες επαναλήψεις, τα ίδια αδιέξοδα...
Γιατί κάποιες φορές το αδιέξοδο είναι σαν την μητρική αγκαλιά
οικείο, γνωστό,
με κάποιο τρόπο ασφαλές...

Λέω να σταματήσω να κάνω όλα όσα έκανα εδώ και καιρό... Να πατήσω pause και να γελάσω με τον εαυτό μου, έτσι από απόσταση, να δω όλα τα μικρά χαζά πράγματα που με βασανίζουν, και την ασημαντότητά τους μπροστά στο εύρος της ζωής...

Pause

nothing to declare

---

...εκτός από την ανικανότητά μου την τελευταία περίοδο να αρθρώσω λόγο
πολλές σκέψεις, πολλά συναισθήματα, και μια σύνθετη λέξη στο μυαλό μου:
"γαμωχειμώνας"

Το Sea within a Sea των The Horrors (μπλεγμένος ο παραγωγός των Portishead), είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει τελευταία. Κάντε ενα κλικ, και λίγη υπομονή να περάσει το πρώτο μισό του κομματιού...