"ΟΛΗ Η ΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΛΑΧΑΝΑ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ"








Monday, May 4, 2009

nosos 2


Η πρώτη εγχείρηση, οι πρώτες αναφορές για γέφυρες στα δόντια, χάπια για εφ'όρου ζωής (εντάξει, για τον θυροειδή είναι, αλλά πάλι...).

Και όλα αυτά συνδέονται πάντα, πάντα με τα λεφτά.

Η ανασφάλεια της υγείας συνδέεται με την οικονομική σου επιφάνεια, η υγεία αγοράζεται. Η νόσος γίνεται μια κοινωνική ταυτότητα, και όπως και στις υπόλοιπες υπάρχουν ιεραρχήσεις. Κατατάσσεσαι σε επίπεδα (ανασφάλτιστος, ίκα, δημόσιο, ιδιωτική ασφάλιση), και η αντιμετώπιση που έχεις εξαρτάται από το επίπεδό σου. Η ποιότητα ζωής και η υγεία σου καθορίζεται από ένα πλέγμα σχέσεων εξουσίας. Το να ανέβεις επίπεδο δεν είναι θέμα θέλησης, αλλά ανέλιξης σε ένα συνολικότερο σύστημα, πρέπει να προσπαθήσεις, να πατήσεις πάνω σε άλλους, να δώσεις σημασία σε έννοιες που όταν κοιτάς τον ουρανό σου φαίνονται ασήμαντες, έννοιες όπως παραγωγικότητα, αποδοτικότητα, αμοιβη...

Κι όταν είσαι χαμηλά, όταν είσαι ασθενής, τότε είναι που το σύστημα σε αποτελειώνει και σου λέει πόσο ασήμαντος και αναλώσιμος είσαι, αν δεν έχεις τα φράγκα να αγοράσεις την καλύτερη υγεία.

Την ώρα που γυρνούσα από την οδοντίατρο σκεφτόμουν πόσο μαλάκας είμαι, και πως μάλλον ο ουρανός και ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι τόσο σημαντικός. Ίσως σημασία έχει το να μπορείς να επιβιώσεις σε αυτό το rat race που λέγαμε όταν μάθαινα αγγλικά, ίσως τελικά σημασία να έχουν μόνο τα φράγκα, και ίσως τελικά να την έχω δει λίγο στραβά την υπόθεση. Μήπως να τα χέσω και τα βιβλία και τις μουσικές και τους στα όρια του περιθωρίου φίλους και να ασχοληθώ με θέματα όπως η καριέρα;

fitter -healthier- more productive

Tuesday, April 28, 2009

tsarlatann & I



Ο ερωτισμός δεν έχει να κάνει μόνο με το τι χώνεις στον πισινό σου. Δεν είναι προσωπική υπόθεση. Αφορά και άλλους και συνεπως γίνεται μια ταυτότητα κοινωνική.
Είναι ένα βλέμμα στον δρόμο, ένα πιάτο φαί που θα φας με έναν σύντροφο, ένα σινεμά που θα απλώσεις το χέρι σου σε αναζήτηση ενός άλλου χεριού.

το μπλογκ αυτό το ξεκίνησα όταν πήγα στο νησί...
"δεν ξέρω γιατί", είχα πει σε μια φίλη
"προφανώς ξέρεις", μου είπε...
Ναι, ήξερα.
Υπήρχε μια πλευρά του εαυτού μου που δεν μπορούσε να βρει έκφραση.

Έφτιαξα λοιπόν αυτήν την περσόνα, τον tsarlatann (έτσι, πάντα αυτοσαρκαζόμενος), για να επικοινωνήσω κυρίαρχα την ερωτική μου υπόσταση...
Ανώνυμα... Ίσως και γιατί δεν με έπαιρνε, ίσως και γιατί (όπως κατάλαβα αργότερα),αυτή η περσονα ήμουν και δεν ήμουν εγώ, και αυτή η περσόνα μπορούσε να λέει πράγματα που εγώ δεν μπορώ.

Αυτή η συνθήκη όμως, η συνθήκη της ανωνυμίας, έχει πάψει να ισχύει στην αθήνα.

Ίσως και εξαιτίας μου - αποκαλύπτοντας την ιντερνετική μου ταυτότητα σε κάποιους - ίσως και επειδή οι άνθρωποι που έχουν μια ομοφυλόφιλη σεξουαλικότητα και αυτοπροσδιορίζονται ως διαφορετικοί πέρα από το κρεβάτι τους, είμαστε τελικά λίγοι, και αναπόφευκτα θα συναντηθούμε.

Το ξαναέγραψα: Σε μια συναυλία ένας τυπάκος μου είπε: "εγώ άλλα διαβάζω", ενώ δεν του είχα πει ποτέ για το blog.

Για να μην πολυλογώ, δεν μπορώ να γράψω, γιατι ξέρω εδώ και λίγο καιρό πως αυτά που γράφω δεν αποδίδονται στον tsarlatann, αλλά σε εμένα. Και αυτό μου στερεί την επιλογή της ανωνυμίας.

Τελευταία συνεχώς ανεβάζω Post και αμέσως τα κατεβάζω.
Μου λείπει ο tsarlatann, μου λείπει να μπορώ να γράφω χωρίς να αυτολογοκρίνομαι...

Wednesday, April 22, 2009

plugged party




πάρτυ λέμε...
στο στέκι μεταναστών, στην Τσαμαδού, το σάββατο το βράδυ

Sunday, April 12, 2009

λάχανα



ήρθες σπίτι μου και έμεινες 3 μήνες... μου είπες ένα βράδυ πως αυτό που νιώθεις μαζί μου δεν το έχεις ξανανίωσει ποτέ. τρόμαξα. την άλλη μέρα χωρίσαμε...

συναντηθήκαμε τυχαία. σου έδωσα ένα φιλί και θημήθηκες τον πρώην σου. χάθηκες μισό χειμώνα. βρεθήκαμε σε μια διαδήλωση. περάσαμε το βράδυ με τους φίλους μου. μαλλον σου ήρθε μιαν άλλη ανάμηνηση γιατί χάθηκες.

ήρθες για ένα σεξ, και μετά από μερικές μέρες μου ζητούσες να σου δείξω φωτογραφίες μου. μετά είχες κάτι δικά σου, δεν έχει να κάνει με εμένα, θέλεις να μείνεις λίγο μόνος. στο νετ το γυμνό κορμί σου έλεγε άλλα. με πήρες 3 μήνες μετά, να πάρω όποτε θέλω, να πάρω. σε είδα τις προάλλες αλλά δεν σε φώναξα.

βγήκαμε για μια μπύρα, είπες έναν τύπο αλβανόφατσα και κάτι έσφιξε μέσα μου. με είδες σε ένα λεσβιάδικο και έκανες ότι δεν με είδες. μάλλον είμαι "ο μαλάκας".

σε είδα στη συνέλευση, σου έδωσα ένα φιλί, μετά ρώτησα το όνομά σου. ανταλλάξαμε τηλέφωνα όταν βρεθήκαμε σε απέναντι τραπέζια σε ένα πλακόστρωτο. στο μήνυμά σου απάντησες ότι έχεις πολύ δουλειά...

όλη η λαγνεία του κόσμου....