... και συνειρμικά, μια μαρτυρία (μέσω μυθιστορηματικής αυτοβιογραφικής αφήγησης) των συμπεριφοριστικών μεθόδων θεραπείας της ομοφυλοφιλίας βρίσκεται σε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία, το L'Etoil Rose του Dominique Fernandez, (το ροζ αστέρι, εκδόσεις εξάντας)... για να μην νομίζουμε ότι το "κουρδιστό πορτοκάλι" είναι μυθοπλασία
(τα τρεϊλερ -ως γνωστόν - είναι διαφημιστικά σποτάκια κ δεν φτιάχνονται από τους σκηνοθέτες των ταινιών... η ταινία δεν έχει καθόλου μουσική υπόκρουση, τα βλέμματα, το σενάριο, το μοντάζ, όλα όσα κάνουν την ταινία σπουδαία, δεν καθρεφτίζονται στο βιντεάκι)
ξυπνάω, παίρνω το χάπι, ανάβω τσιγάρο, βάζω το she spiders
12:30, πάλι δεν με πήρε εύκολα ο ύπνος χθες...
να μαζέψω το κρεβάτι, να πετάξω τις σαπιες ντομάτες από το ψυγείο, να κατεβάσω τα σκουπίδια
να παώ απο την β να πάρω την σκάλα, να βάλω τα φωτιστικά σήμερα
εχθές το βράδυ σκεφτόμουν πως ήμασταν κάθε μέρα μαζί, πως κοιμόμασταν κάθε βράδυ μαζί, πως πίναμε κάφέ κάθε μέρα μαζί, πως τρώγαμε κάθε μέρα μαζί,...
να βγάλω λεφτά, ούτε στην πατησιών δεν έχει ανοικτό ATM, τα εξάρχειά μου μέσα... πάλι πρέπει να πληρώνω γαμισιάτικα στις τράπεζες
να πάω στον κρεοπώλη, άγχος, στη λαϊκή, σε τρια αναθεματισμένα σούπερ μάρκετ να βρω έναν καφέ φίλτρου που να μην ειναι jacobs
να μεταφέρω τα εκλογικά μου δικαιώματα, είναι τόσο απλό, και όμως με δυσκολεύει τόσο πολύ... λες και εγκαταλείπω τους γονείς μου, λες και δεν το έχω κάνει ήδη...
να πάρω τηλ την ε., είναι έγκυος, το έμαθα από τρίτον, έχουμε να μιλήσουμε 2 χρόνια, δεν το αντέχω το αναθεματισμένο το τηλέφωνο και αυτό κάνει τις σχέσεις μου πιο δύσκολες...