kalanta

---

...γυρνάω από το σούπερ μαρκετ...

βλέπω ένα κοριτσάκι με το τρίγωνό της να χτυπάει την πόρτα του διπλανού, άδειου διαμερίσματος.

σε δυό λεπτά μου χτυπάει και εμένα.
"Να τα πω"?

ήμουν νιάνιαρο, και θυμάμαι να είναι πέμπτη καλή ώρα, στο πατρικό μου.
τα λεφτά λιγοστά, αλλά η μάνα μου έχει φροντίσει να έχουμε σε δύο κεσεδάκια από γιαούρτι κέρματα, χωρισμένα ανάλογα με την αξία τους. 10, 20 και 100 δραχμές...
το κουδούνι χτυπάει συνέχεια, από τις 7μιση το πρωί και μου έχουν σπάσει τα νέυρα...

στα 33 μου (πριν δυο μέρες έγινα 33), αρκεί ένα κοριτσάκι ντροπαλό να χτυπήσει την πόρτα μου για να συγκινηθώ και να θυμηθώ το πατρικό μου, και τους γονείς μου που πάντα θα αποζητώ την αγάπη τους και την αποδοχή τους.

σήμερα το παίζω cool... μάλλον θα βγω με τον κολλητό μου σε ένα μπαράκι... αλλά πάντα οι γιορτές έχουν για μένα μια συναισθηματική φόρτιση μεγαλύτερη από όσο μπορώ να διαχειριστώ... γιατί πάντα θα μου θυμίζουν τον ομφάλιο λώρο που τόσο άγαρμπα έχω ξεσκίσει...

καλά να περάσετε

i'm in love...

---

..with a song I discovered yesterday

and I have to thank mema for that

"lougra"

---

αν δεν το πήρατε είδηση, επίθεση δέχτηκε ο τυπάκος που πρωταγωνιστεί στο παρακάτω βίντεο...



...

προσέβαλε τα εθνικά σύμβολα...
και έτσι δημιουργήθηκε ένα group στο facebook
και άρχισε η εξύβριση...

η επιχειρηματολογία της εξύβρισης μεταξύ άλλων αναφέρει:

Ο Πάνος Μουζουράκης γνωστός και ως ''λούγκρα'' είναι ένας ανθέλληνας...

ενώ μια πολύ εμπεριστατωμένη διαλεκτική αναφέρει πως:

mouzouraki... tin epomeni fora den tha exeis rammata mono ston kwlo sou... kanonise na synexiseis tis malakies sou

Αυτά, για όποιον θεωρεί ότι η πατριαρχία και η ετεροκανονικότητα δεν αποτελούν την κυρίαρχη ιδεολογία - στυλοβάτη του συστήματος...

Btw, μην μπείτε στον κόπο να με βρίσετε...

Γιατί αν μου πείτε ότι όχι απλά δεν έχω σεβασμό στα εθνικά σύμβολα αλλά και πως τον παίρνω, τότε απλά θα είστε ακριβολόγοι και περιγραφικοί....

;-)

---

Σήμερα ήταν μία από εκείνες τις μέρες...
Έβαλα μουσική στο μπαρ που από πέρισυ που πάτησα το πόδι μου στην αθήνα είχα ονειρευτεί πως θα βάλω μουσική... Δεν έκλεισα μέρα και ώρα, αλλά θα υπάρξει συνεργασία στο μέλλον.

Ήταν απλά γαμάτα... Ξέρεις, η αίσθηση που έχεις όταν αυτό που αγαπάς μπορείς να το κάνεις καλά (και αυτό το λένε και άλλοι), και να βγάζεις και κάνα φράγκο...

Άντε, να ανέβουμε λίγο, πολύ καταχνιά έπεσε...

syntagma

---

βγαίνω από το μετρό στο σύνταγμα, τρίτη βράδυ και έχω ραντεβού με έναν φίλο να βγούμε έξω.
στην πλατεία συναντώ τυχαία έναν γνωστό και λέμε εν περιλήψει και περιγραφικά τί κάνουμε στις ζωές μας, και την ώρα εκείνη πλησιάζει ένας τύπος που το ξέρεις, έρχεται να σου ζητήσει λεφτά...
η κεκτημένη αντίδραση είναι να μην τον κοιτάξω και να του πω: "όχι φίλε"...
όταν ζεις στα εξάρχεια μαθαίνεις γρήγορα...

μετά από 2 λεπτά κατευθύνομαι προς το φαστφουντάδικο που έχουμε δώσει ραντεβού, και ο τυπάς με ξαναπλησιάζει
"είμαι άνεργος και άστεγος, δώσε μου κάτι να παρω να φάω".
"όχι φίλε"

περνάω απέναντι, στην ερμού, και παίρνω κάτι να φάω όσο περιμένω τον φίλο να έρθει...

ο τυπάς με προσπερνάει, και το βλέμμα του πέφτει πάνω στο φαί που κρατάω, αυτή η αυτόματη αντίδραση που δεν ελέγχεις, που το βλέμμα σου πέφτει επάνω σε αυτό που ποθείς...



ήθελα να ανοιξει η γη να με καταπιεί...