home

---

όταν πηγαίνω στο πατρικό μου γίνομαι το μικρό παιδί
και κρύβω τις αταξίες μου, δείχνω μόνο τις καλές ζωγραφιές μου
θέλω μόνο τον έπαινο και φοβάμαι την τιμωρία

όταν πηγαίνω στο πατρικό μου γίνομαι το μικρό παδί
η μαμά μου μαγειρεύει, μου στίβει πορτοκάλια
μα ο καθρεφτης δείχνει κάθε πρωί τα γκρίζα γένια μου

όταν πηγαίνω στο πατρικό μου γίνομαι το μικρό παιδί
και έτσι κανείς δεν είναι ενήλικας,
γιατί αυτοί ολοένα μικραίνουν και ζαρώνουν

όταν πηγαίνω στο πατρικό μου γίνομαι το μικρό παιδί
και φεύγω τρέχοντας σαν δω την αλλαγή αυτή,
τρέχω να βρω τον εαυτό μου, που όμως ξέχασα στο πατρικό μου

my friends do art

---

χωρίς φότοσοπ (μόνο μουτζούρα στη μούρη)

wall

---

λόγια...

---

...υπό την επήρεια αλκοόλ:

η αγάπη είναι σαν μπαταρία
αποθηκεύεις, αλλά όταν πάψει να υπάρχει γύρω σου νιώθεις να στερεύει από μέσα σου

παραδεχθείτε το, μπορώ να γίνω πολύ μελοδραματικός αν το θέλω....

rip nikos

---

όσες φορές ερχόμουν στο pop ευχόμουν να σε ακούσω. έπαιζες μετά τις 12 συνήθως.
έπαιζες πραγματα που δεν ήξερα, επαιζες την καλύτερη μουσική της πόλης.

απόψε το μαγαζί ήταν κλειστό. "λόγω πένθους".
πήραμε τηλέφωνο και μάθαμε.
πολλοί άνθρωποι είναι λυπημένοι που έφυγες, και ας μην σε γνωρίζαμε όλοι καλά.

είναι αστείο, ένα τραγούδι σου είχα ζητήσει όλο και όλο, μα απόψε, από την στιγμή που είδα το κηδειόχαρτο στο μαγαζί, κάπως σαν να μην μπορώ να πάψω να είμαι λυπημένος

θα σε θυμόμαστε.

το τελευταίο κομμάτι που θυμάμαι να έπαιξες και χόρεψα