νέος ψάχνει

---

Τελευταίο βράδυ στο νησί. Το πληκτρολόγιο στα πόδια μου, η οθόνη σε μια πλαστική καρέκλα. Όλα έχουν πακεταριστεί, και μένει να πακετάρω τον Bob.

BOB stands for Battery Operated Boyfriend, έτσι λέω τον υπολογιστή μου...

Από αύριο Αθήνα.

Ψάχνω σπιτάκι...
Κάπου κεντρο υποθέτω...

Αν έχετε κάποια συμβουλή, κάποιο site, κάποιο tip, plz μην σιωπάτε...
I need all the help I can get...

my sweet ...

---

πακετάρω...

και το χειρότερο κομμάτι είναι όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που βρίσκονται σε συρτάρια και κουτιά, η ειδική βίδα για τη συναρμολόγηση επίπλων του ΙΚΕΑ, ένα γράμμα πέντε ετών με φωτογραφίες από την ολλανδία, ένας φακός για ποδήλατο χωρίς το ποδήλατο, ένα κουτί αντιϊσταμινικά που δεν έχει λήξει, πέντε παλιές κασσέτες...

ένα άδειο πακέτο prince. με έναν συνδετήρα και ένα post it, με τραγούδια να κατεβάσουμε, τα γράμματά του, το κράτησα, είχα πετάξει όλα τα άλλα, ειχα εξαφανίσει τα ίχνη του από το σπίτι μου, αλλά αυτό το κράτησα...

Never thought I'd get any higher
Never thought you'd fuck with my brain
Never thought all this could expire
Never thought you'd go break the chain

Me and you baby,
still flush all the pain away
So before I end my day
remember
My sweet prince
you are the one

neurosis

---

κάπου διάβαζα μια κριτική για τα ελληνικά blogs, ότι ένα 90% αφορά τις νευρώσεις των συγγραφέων του.... και αυτή εδώ η ανάρτηση έρχεται να επιβεβαιώσει την εν λόγω στατιστική...

ξαναμπήκα στο παιχνίδι του social networking. Ή μήπως για την συνομοταξία μας ονομάζεται sexual networking?

άνθρωποι που στη δεύτερη φορά που σου τσατάρουν σου λένε πόσο γοητευτικός είσαι και πόσο θα ήθελαν να σε γνωρίσουν, άνθρωποι έτοιμοι να οικοιποιηθούν τον ρόλο της στιμένης λεμονόκουπας επειδή δεν πετάς την σκούφια σου που είσαι μια ακόμη επαφή στο msn, άνθρωποι που σε ρωτάνε αν θα μπορούσες να είσαι μόνο παθητικός, άνθρωποι που σε ρωτάνε αν "έχεις κάνα παθητικό να τον πάρουμε παρέα"...

και η οργή μου στρέφεται σε εμένα...

που αν και καταλαβαίνω, αν και όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω τους ανθρώπινους μηχανισμούς, με μια σχεδόν διαστροφικότητα, δεν μπορώ να αγνοήσω όλο αυτό το παιχνίδι... απλά δεν μπορώ...

σκέφτομαι ότι ίσως έχει να κάνει με τον μηχανισμό της εκπληρούμενης προφητείας... πως ίσως απλά πραγματώνω το στερεότυπο... έτσι απλά για να ανήκω κάπου... ακόμα και αν αυτό το κάπου ώρες ώρες ομοιάζει με κρανίου τόπο...

Τυχαίο σεξ στην παραλία , σεξ σπίτι μου με ανθρώπους που το ξέρω πως θα φύγουν από τη ζωή μου, κάνω ακρίβως αυτό που με πονά... Κάνω όλα όσα μπορώ για να μην είμαι επί της ουσίας ένας άνθρωπος που βιώνει τον ερωτισμό του, αλλά που τον σκορπά, τον διασκεδάζει, τον ξοδεύει...

Δεν ξέρω, δεν είναι θλιβερό να έχεις συνείδηση ότι κάτι είναι λάθος αλλά να συνεχίζεις να λειτουργείς με τον ίδιο τρόπο, ξανά και ξανά και ξανά, και να πληρώνεις για τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια λάθη;

Whatever, wherever, have a nice day

θα ξεράσω

---

από την mailing list του gayworld.gr από την οποία σκέφτομαι σοβαρά να ξεγραφτώ...

objects in mirror are closer than they appear

---

Τους Gravitysays_i τους πρωτοάκουσα από την Μέμα, το χειμώνα, που αναφερόταν σε αυτούς με την εμμονή και τον ενθουσιασμό που την χαρακτηρίζει (παρεμπιπτώντος, αν κάποιος ξέρει που κάνει εκπομπή επί του παρόντος ας με ενημερώσει, μου έχει λείψει η φωνή της).



Είναι έλληνες, το άλμπουμ τους λέγεται The Roughest Sea, κυκλοφορεί από την εταιρία Σείριος και δεν ξέρω άλλα πέρα από το ότι το Objects in Mirror are closer than they appear είναι μακράν ένα υπέροχο κομμάτι, και όποτε το παίζω με ρωτάνε "τί είναι αυτό";


boomp3.com