nothing to declare

---

...εκτός από την ανικανότητά μου την τελευταία περίοδο να αρθρώσω λόγο
πολλές σκέψεις, πολλά συναισθήματα, και μια σύνθετη λέξη στο μυαλό μου:
"γαμωχειμώνας"

Το Sea within a Sea των The Horrors (μπλεγμένος ο παραγωγός των Portishead), είναι ότι καλύτερο έχω ακούσει τελευταία. Κάντε ενα κλικ, και λίγη υπομονή να περάσει το πρώτο μισό του κομματιού...

-"Εξω οι πούστηδες από τα εξάρχεια" -Σιγά μην μετακομίσω

---

Αντιγράφω: (από indymedia)

Άγρια επίθεση πρεζο-τραμπούκων: Τα ξημερώματα του Σαββάτου 21/3 το μαγαζί της πλατείας Εξαρχείων με το όνομα Κερίδο Κούκου δέχτηκε άγρια επίθεση από τραμπούκους μοϊκάνους που φώναζαν «έξω οι πούστηδες από τα Εξάρχεια», και «τι μουσική ακούτε ρε», και «πούστηδες θα σας γαμήσουμε όλους απ' το κώλο, εδώ είναι εξάρχεια!».

Ακούγονται πολλά.
Αρκετοί λένε πως δεν έχει να κάνει σχέση με ομοφοβία το συγκεκριμένο περιστατικό.
Τα σχόλια στο Indymedia είναι ενοχλητικά.

Δεν με ενδιαφέρει.
Και αντίπαλες ποδοσφαιρικές ομάδες να ήταν, και χριστιανοί μοτοσυκλετιστές εναντιών κυνόφιλων ποδηλατιστών να ήταν, όποια και να ήταν η αφορμή της επίθεσης, αυτό που με αφορά είναι πως δοθείσης αφορμής εκφράστηκαν ομοφοβικά ένστικτα.

Για μένα αυτό δεν είναι παράπλευρη απώλεια, αλλά συνδιαμορφώνουσα αιτία της επίθεσης.

Λέγεται κάτι για δράση το σαββατόβραδο στην πλατεία...

friday morning

---

show me a smile
don't be unhappy
can't remember when
I last saw you laughing

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΦΟΡΕΙΣ

---

Αντιγράφω

Φορέας του AIDS έχασε δικαστική μάχη στον Άρειο Πάγο

Το Β1 Τμήμα του Αρείου Πάγου έκανε δεκτή την εισήγηση της αρεοπαγίτου Ειρήνης Αθανασίου που είχε προτείνει να γίνει μερικώς δεκτή η αίτηση αναίρεση του νομικού εκπροσώπου εταιρείας ενδυμάτων ο οποίος ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Εφετείου που δικαίωσε υπάλληλό της φορέα του AIDS ο οποίος απολύθηκε λόγω της νόσου από την οποία έχει προσβληθεί και η εταιρεία υποχρεώθηκε να καταβάλει 7.539 ευρώ για μισθούς υπερημερίας και για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Η εταιρεία τον απέλυσε επικαλούμενη ότι αντέδρασαν οι συνάδελφοί του όταν πληροφορήθηκαν ότι είναι φορέας του AIDS. Στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Αθηνών ο υπάλληλος δικαιώθηκε, καθώς κρίθηκε ότι ήταν καταχρηστική η απόλυση του (κατά παράβαση του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα). Ειδικότερα, η αρεοπαγίτης έχει υποστηρίξει ότι το Εφετείο παραβίασε το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα.

Η αρεοπαγίτης κατέληξε ότι πρέπει να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση και συγκεκριμένα να αναιρεθεί κατά το μέρος της με το οποίο επιδικάστηκε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης υπέρ του απολυμένου φορέα του AIDS γιατί αυτή προϋποθέτει ακυρότητα της ανωτέρω καταγγελίας ως καταχρηστικής, δηλαδή παράνομη και υπαίτια πράξη της εργοδότριας.

Ξαφνικά δεν μου αρκεί να κάθομαι στον υπολογιστή, με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ ακόμα στις σακούλες, και να σχολιάζω την επικαιρότητα...
Θέλω να κάνω κάτι για αυτή τη μαλακισμένη την απόφαση... Να αντιδράσω...
Εξόντωση, εξόντωση ήταν αυτή η απόφαση. Για τον άνθρωπο αυτόν και για όλους τους οροθετικούς.
Και οι συνάδελφοι. Από τις δομές και τις εξουσίες δεν περιμένω πολλά, αλλά από τους συναδέλφους του; Συναδέλφοι σκατα, μόλυνση του κόσμου αυτού, βρωμιά...
Να μαζευτούμε μπροστά στο κατάστημα, να φωνάξουμε είμαστε όλοι φορείς, να πετάξουμε αυγά και μπογιές, να...

Ειμαστε όλοι φορείς

ομοφοβία

---

κάπου εκεί στην ηλικία των 9 - 10...
ήρθαν τα πρώτα όνειρα με άντρες. Ξυπνούσα το πρωί και ήμουν αναστατωμένος, γιατί τα όνειρα έρχονταν και επανέρχονταν, και θυμάμαι τη στιγμή που κατάλαβα ότι αυτά τα όνειρα δεν είναι περιστασιακά, ότι μου αρέσουν οι άντρες, και αυτό με πόνεσε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από τότε ήξερα ότι αυτό είναι κάτι κακό...

τόσο κακό που το έθαψα μέσα μου...
όταν προσπαθώ να περιγράψω τί θα πει να μην έχεις εφηβία, λέω πως απλά η πρώτη μου ονείρωξη, αυτό που ξυπνάς και είσαι λερωμένος, ήρθε όταν ήμουν τρίτη λυκείου... τόσο πολύ είχα θάψει την σεξουαλικότητά μου...

το πρώτο φιλί ήρθε στα 21...
και όλα αυτά τα φοιτητικά χρόνια πολεμάω, με τον εαυτό μου, τον εαυτό μου, δεν ξέρω τι...
με συντροφιά τα τραγούδια του χατζιδάκι με θυμάμαι να παλεύω ανομολόγητα κάτι που δεν μπορούσα ούτε καν να ορίσω.

το πρώτο σεξ ήρθε στα 23...
μαζί με φοβίες για το aids, και με μια σύγκρουση δύο ταυτοτήτων που αισθανόμουνα ως ασύμβατες. Άντρας και αδερφή. Και που δεν ήθελα να χάσω καμία από τις δύο.
Αν έχανα την πρώτη θα πρόδιδα τον πατέρα μου
Αν έχανα την δεύτερη θα πρόδιδα τον εαυτό μου...

γύρω στα 24 μου...
δουλεύω σε ένα ιντερνετ καφέ, και είναι η κολλητή μου μαζί μου, και ένα παιδί χαριτωμενο και εμφανώς ομοφυλόφιλο έρχεται να πληρώσει.
"Σταμάτα να έχεις τόσο ξινισμένη φάτσα όταν σε πλησιάζει κάποια αδερφή. Έχεις πρόβλημα", μου λέει...

γύρω στα 25...
καταβαίνουμε με τον Νικολά το Ναυαρίνο, γάλλος φοιτητής αυτός, με περνά 7 χρονάκια...
Περνάει το χέρι του στον ώμο μου.
Του εξηγώ ότι αυτός είναι ξένος αλλά εγώ είμαι από εδώ. Χαλιέται

φέτος το καλοκαίρι...
Είμαι με τον Κ. στην ακαδημίας, περιμένουμε να παρει το νυχτερινό λεωφορείο για το σπίτι του. Μου χαϊδεύει το αυτί. Περνούν αυτοκίνητα και μας κοιτάνε.
"Μην το κάνεις αυτό, του λέω"

Ομοφοβία...
Μέσα μου