είμαι άνθρωπος νοησιαρχικός
παρά τις γιόγκες, τα κολυμβητήρια και τις όλες προσπάθειες να ισορροπώ, η νόησή μου κυριαρχεί...
(...και έχει πλάκα, γιατί την τελευταία περίοδο διαβάζω τις σχετικές φιλοσοφικές προσεγγίσεις για την σχέση σώματος - νου, από την εποχή του Καρτέσιου (που τα θεωρούσε δύο ξέχωρα πράγματα), ως τα τώρα, που πάνω-κάτω η αναγωγιστική προσέγγιση τα θεωρεί ταυτιζόμενα...)
όμως κάποιες φορές το σώμα μου μου θυμίζει έντονα την υπαρξή του.
κάποιες φορές απλά με προδίδει...
εδώ και μια βδομάδα είμαι άρρωστος.
ένα απλό συνάχι, που έγινε βήχας και δέκατα, και μετά βαρύ κεφάλι, και βήχας, και συνάχι, και panadol για τον πονοκέφαλο, και 6 πορτοκάλια κάθε μερά, και αποχρεμπτικό σιρόπι, και καραμέλες, και βήχας...
και κάνω υπομονή, και λέω θα περάσει, και φυσικά το κάπνισμα σήμερα αξιώθηκα να το μειώσω στο ελάχιστο δυνατό, και αποφεύγω να πάω στο γιατρό, έχω δουλειές, έχω εξεταστική, ("κλείσε τα μάτια, θα περάσει, αν δεν πας στο γιατρό όλα θα πάνε καλά, οι γιατροί φταίνε για όλα").
...και απόψε κατάλαβα πως η πυώδης αμυγδαλίτιδα έρχεται... οπότε έρχονται και τα αντιβιωτικά [υποχρεωτικά πλέον].
και όταν το σώμα μου με προδίδει αισθάνομαι προδομένος,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θα ήθελα να είναι εδώ,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θυμάμαι ότι είμαι θνητός
(ντάξει, θα ζήσω, το ξέρω, αλλά θέλω να γκρινιάξω...)
παρά τις γιόγκες, τα κολυμβητήρια και τις όλες προσπάθειες να ισορροπώ, η νόησή μου κυριαρχεί...
(...και έχει πλάκα, γιατί την τελευταία περίοδο διαβάζω τις σχετικές φιλοσοφικές προσεγγίσεις για την σχέση σώματος - νου, από την εποχή του Καρτέσιου (που τα θεωρούσε δύο ξέχωρα πράγματα), ως τα τώρα, που πάνω-κάτω η αναγωγιστική προσέγγιση τα θεωρεί ταυτιζόμενα...)
όμως κάποιες φορές το σώμα μου μου θυμίζει έντονα την υπαρξή του.
κάποιες φορές απλά με προδίδει...
εδώ και μια βδομάδα είμαι άρρωστος.
ένα απλό συνάχι, που έγινε βήχας και δέκατα, και μετά βαρύ κεφάλι, και βήχας, και συνάχι, και panadol για τον πονοκέφαλο, και 6 πορτοκάλια κάθε μερά, και αποχρεμπτικό σιρόπι, και καραμέλες, και βήχας...
και κάνω υπομονή, και λέω θα περάσει, και φυσικά το κάπνισμα σήμερα αξιώθηκα να το μειώσω στο ελάχιστο δυνατό, και αποφεύγω να πάω στο γιατρό, έχω δουλειές, έχω εξεταστική, ("κλείσε τα μάτια, θα περάσει, αν δεν πας στο γιατρό όλα θα πάνε καλά, οι γιατροί φταίνε για όλα").
...και απόψε κατάλαβα πως η πυώδης αμυγδαλίτιδα έρχεται... οπότε έρχονται και τα αντιβιωτικά [υποχρεωτικά πλέον].
και όταν το σώμα μου με προδίδει αισθάνομαι προδομένος,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θα ήθελα να είναι εδώ,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θυμάμαι ότι είμαι θνητός
(ντάξει, θα ζήσω, το ξέρω, αλλά θέλω να γκρινιάξω...)
