"ΟΛΗ Η ΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΛΑΧΑΝΑ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ"

Friday, June 29, 2012

new symptoms

Πριν δυο μέρες έμαθα πόσα θα πληρώσω στη εφορία. Έχω αυτήν την προσέγγιση της άρνησης, που μάλλον δεν μου κάνει καλό. Θα μπορούσα να είχα μάθει το ποσό από πριν, αλλά προσποιούμαι ότι δεν θα συμβεί, μέχρι να συμβεί...

Κοιτάζω χωρες που να έχει ηλιοφάνεια. Δεν προλαβαίνω για την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά, γιατί όποτε λέω πως πρέπει να βρω λεπτομέρειες για την μεταναστευτική πολιτική χωρών με πιάνει τέτοιο άγχος που το αναβάλλω.

Σήμερα αυτοκτόνησε ένας συνταξιούχος την ώρα που πήγε ο δικαστικός αντιπρόσωπος να του παραδώσει την έξωση. Πόση απελπισία χωρά ένα κορμί;

Και σκέφτομαι τους γονείς μου, που αν μάθουν πως σκέφτομαι να φύγω θα φρικάρουν. Η μάνα μου θα προσεύχεται παραπάνω, ο πατέρας μου θα κλειστεί και άλλο στα προσωπικά του αδιέξοδα....

Πλεόν δεν μπορώ να κάτσω να μου κάνουν σφράγισμα. Την τελευταία φορά σηκώθηκα απότομα από την καρέκλα την ώρα που η γιατρός είχε τα εργαλεία στο στόμα μου, και σήμερα άρχισα να νιώθω ταχυκαρδίες και της ζήτησα να ανοίξει την μπαλκονόπορτα "για να μπαίνει αέρας" και να ζητήσει από τους υπόλοιπους στο ιατρείο να κάνουν ησυχία. Ένας φίλος μου είπε πως ο δικός του ψυχολόγος όταν του έκανε τέστ για κρίσεις άγχους του έκανε ερώτηση και για τον οδοντίατρο.

Στο κινητό μου έχω για φόντο αυτό: