"ΟΛΗ Η ΛΑΓΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΛΑΧΑΝΑ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΘΩΝ"

Saturday, January 16, 2010

me + my body


είμαι άνθρωπος νοησιαρχικός
παρά τις γιόγκες, τα κολυμβητήρια και τις όλες προσπάθειες να ισορροπώ, η νόησή μου κυριαρχεί...

(...και έχει πλάκα, γιατί την τελευταία περίοδο διαβάζω τις σχετικές φιλοσοφικές προσεγγίσεις για την σχέση σώματος - νου, από την εποχή του Καρτέσιου (που τα θεωρούσε δύο ξέχωρα πράγματα), ως τα τώρα, που πάνω-κάτω η αναγωγιστική προσέγγιση τα θεωρεί ταυτιζόμενα...)

όμως κάποιες φορές το σώμα μου μου θυμίζει έντονα την υπαρξή του.
κάποιες φορές απλά με προδίδει...

εδώ και μια βδομάδα είμαι άρρωστος.
ένα απλό συνάχι, που έγινε βήχας και δέκατα, και μετά βαρύ κεφάλι, και βήχας, και συνάχι, και panadol για τον πονοκέφαλο, και 6 πορτοκάλια κάθε μερά, και αποχρεμπτικό σιρόπι, και καραμέλες, και βήχας...

και κάνω υπομονή, και λέω θα περάσει, και φυσικά το κάπνισμα σήμερα αξιώθηκα να το μειώσω στο ελάχιστο δυνατό, και αποφεύγω να πάω στο γιατρό, έχω δουλειές, έχω εξεταστική, ("κλείσε τα μάτια, θα περάσει, αν δεν πας στο γιατρό όλα θα πάνε καλά, οι γιατροί φταίνε για όλα").

...και απόψε κατάλαβα πως η πυώδης αμυγδαλίτιδα έρχεται... οπότε έρχονται και τα αντιβιωτικά [υποχρεωτικά πλέον].

και όταν το σώμα μου με προδίδει αισθάνομαι προδομένος,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θα ήθελα να είναι εδώ,
και όταν το σώμα μου με προδίδει θυμάμαι ότι είμαι θνητός

(ντάξει, θα ζήσω, το ξέρω, αλλά θέλω να γκρινιάξω...)

Monday, January 11, 2010

domestic affairs



...δεν είμαι πολύ καθαρός, δεν είμαι πολύ βρώμικος.

υπάρχουν πράγματα που δεν κάνω...
καθαρίζω την κατσαρόλα εξονυχιστικά από μέσα, αλλά από έξω απλά πασαλείβω.
δεν πλένω το τασάκι μου, απλά το σκουπίζω με μια χαρτοπετσέτα.
καθαρίζω το γραφείο μου από τα τρίμματα του καπνού δυο φορές την ημέρα, αλλά το πληκτρολόγιο μια φορά το χρόνο.
δεν καθαρίζω με σύρμα την επιφάνεια της ηλεκτρικής κουζίνας, με αποτέλεσμα να μαζεύονται λίπη και να ξεραίνονται και να εμφανιζει μια άθλια εικόνα...

ο φίλος μου μου καθάρισε την επιφάνεια της κουζίνας μου.

είναι χαζό που ένα τόσο μικρό πραγματάκι, που για κάποιον άλλο μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, για μένα να είναι ένδειξη αγάπης...

ίσως ένα άρωμα, ή ένα ρούχο να μην με συγκινήσουν. αλλά κοίτα να δεις που τα καθαρά μάτια της κουζίνας την κάναν την δουλειά...

:-)